Thee Isaradamrongkul

เห็นม็อบ No Kings ของฝั่ง US แล้วก็นึกถึงวรรคทองที่ John Sherman (วุฒิสมาชิกของ US) พูดไว้ในระหว่างการพิจารณากฎหมายป้องกันการผูกขาดฉบับแรกของโลกเราเมื่อร้อยกว่าปีก่อน

“If we will not endure a king as a political power, we should not endure a king over the production, transportation, and sale of any of the necessities of life. If we would not submit to an emperor, we should not submit to an autocrat of trade, with power to prevent competition and to fix the price of any commodity.”

หากเราไม่ยอมทนต่อกษัตริย์ในฐานะอำนาจทางการเมือง เราก็ไม่ควรยอมทนต่อกษัตริย์ที่ครอบงำการผลิต การขนส่ง และการจำหน่ายสิ่งจำเป็นของชีวิต

หากเราไม่ยอมสยบต่อจักรพรรดิ เราก็ไม่ควรสยบต่อเผด็จการทางการค้า ผู้มีอำนาจกีดกันการแข่งขันและกำหนดราคาสินค้าใดตามอำเภอใจเช่นเดียวกัน

——

การเมืองที่เน่าเฟะนำไปสู่เศรษฐกิจที่ผูกขาด

เศรษฐกิจที่ผูกขาดนำไปสู่การเมืองที่เน่าเฟะ

บทเรียนไก่กับไข่นี้ได้ถูกย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าในประวัติศาสตร์โลก เพราะผู้ผูกขาดทั้งฝั่งการเมืองและฝั่งเศรษฐกิจย่อมทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาไว้ซึ่งอำนาจที่ตัวเองมี

เป็นรากที่หล่อเลี้ยงกันและกัน

ไม่จำเป็นต้องทุจริตแบบหยาบๆ อย่างการรับสินบน เพราะเครื่องมือที่ซับซ้อนและแนบเนียนกว่านั้นมีอยู่มากมาย ไม่ว่าจะเป็นการล็อบบี้นโยบายต่างๆ เพื่อปกป้องอาณาจักรของตนเอง หรือแม้แต่การวางคนของตัวเองไว้ในตำแหน่งกำกับดูแล ดู กขค กสทช กกพ เป็นตัวอย่าง

หวังว่านักการเมืองที่ต้องการจะสร้างการเมืองที่ดีทุกท่าน จะเห็นความสำคัญของปัญหาเศรษฐกิจผูกขาด ไม่มองเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยกันครับ